IMG_2878 (2)
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه

نقد فیلم خوک اثر مانی حقیقی

دسته بندی :دسته‌بندی نشده 15 مهر 1400 نیما کمالی 125

خوک آخرین ساخته مانی حقیقی ، فیلمی ست با برند مانی حقیقی. حقیقی که «پذیرایی ساده»، «کنعان»، « کارگران مشغول کاراند» و البته « اژدها وارد می شود» را در کارنامه دارد، این بار با خوک که ادامه تاکید او بر سکانس های عجیب رویا و میان پرده های موزیک ویدیویی است، پا به سینما گذاشته است. در ادامه به نقد فیلم خوک در استدیومگ می پردازیم

فهرست مطالب

نقد فیلم خوک

نقد فیلم خوک : غرور مرد مدرن فیلمساز جلوی دوربین کمدی سیاه

در نقد فیلم خوک اثر مانی حقیقی در ابتدا به داستان بپردازیم. داستان فیلم از این قرار است که یک قاتل زنجیره ای شروع به سر از تن جداکردن کارگردانان و بازیگران مشهور سینما میکند. در این بین حسن کسمایی ( با نقش آفرینی حسن معجونی با بهترین بازی سینمایی اش ) ،کارگردان ممنوع الکار، دچار حسادت شده و از اینکه کشته نشود می ترسد! که آیا او لایق کشته شدن نیست؟!

این حسادت آز آنجایی نشأت میگیرد که شیوا  بازیگر الهام بخشش ( با بازی لیلا حاتمی) قصد دارد با کارگردان دیگری به نام سهراب سعیدی ( با نقش آفرینی علی مصفا) که رقیب حسن کسمایی است و  شخصیتی انتلکت نما دارد ( صحبت های او در سکانس مراسم ختم مانی حقیقی را بیاد آورید: مانی حقیقی ، حقیقتی مانا و یا سکانس ابتدایی داخل گالری : کارگردانان به خاطر عشق به قتل رسیدند و … که عملا پرت و پلا میگوید.) کار کند. حسن کسمایی که دیگر فیلم نمی سازد و به کارگردانی تبلیغات روی آورده، منتظر روزی است که توسط قاتل کشته شود.

فیلم میخواهد غرور مرد مدرن فیلمساز را جلوی دوربین یک کمدی سیاه تحلیل کرده و تخریب کند. هرچند «خوک» به اوج فراداستانی که قولش را داده ابداً نمی رسد اما ترسیم خنده داری از جامعه امروزی دارد که در ادامه نقد فیلم خوک به آن خواهین پرداخت.


نقد فیلم متری شیش و نیم اثر سعید روستایی

نقد فیلم خوک

دنیای آثار مانی حقیقی

نکته قابل توجه در نقد فیلم خوک دنیای سینمای مانی حقیقی است. دنیای آثار مانی حقیقی با دنیای سینمای حال ایران، که اصولاً دنبال کننده ی اپیدمی هاست، متفاوت است. او که یک دوستدار ابزوردیسم و کمدی های فراداستانی است، داستان های مرموزش را در بستری از واقعیت و خیال با تصاویر و لوکیشن های اگزوتیک و شخصیت های عجیب و جالب روایت میکند؛ خوک نیز از این قاعده مستثنی نیست.

فیلمبرداری و تدوین فیلم خوک

از نکات قابل توجه در نقد فیلم خوک می توان به فیلمبرداری و تدوین اشاره کرد. فیلمبرداری این کمدی سیاه که برعهده ی محمود کلاری است، هرچند از فیلمبرداری اژدها وارد می شود عقب تر است و رویکرد آن که تنش روایت را در مواقعی که نیاز است تأمین نمیکند.

 ( سکانس صحبت های دو نفره لیلا حاتمی و حسن معجونی پس از مرگ سهراب سعیدی را به خاطرآورید ؛ که همه نما ها مدیوم شات گرفته شده و کارکرد درستی ندارد و یا بهتر بود هر چه صحبت پیش میرفت ، نما ها از مدیوم شات به مدیوم کلوزآپ و حتی کلوزآپ تغییر می کرد و یا در سکانس پایانی که یک اکستریم لانگ شات بی هدف داریم که کمکی به انتقال مفهوم نمی کند.)،

 اما زیبایی یکدستی را نصیب فیلم میکند که البته کم و کاستی فیلمبرداری با میزانسن درست و البته تدوین خوب میثم مولایی کمتر به چشم می آید ( برای مثال سکانس های بازی تنیس ،که چگونه حس خشم و عصبانیت را منتقل میکرد)


نقد سریال قورباغه اثر هومن سیدی – از کپی تا درام فیلمنامه!

فیلمنامه؛ جایی که خوک از آن ضربه می خورد!

مهم ترین نکته که در نقد فیلم خوک اثر مانی حقیقی باید بررسی شود فیلمنامه است. خوک به شدت از جایی ضربه می خورد که مسأله قتل های زنجیره ای به عنوان گره اصلی فیلمنامه مطرح می شود و ظاهرا قرار است همه چیز حول محور آن شکل بگیرد اما در میانه های کار اهمیت آن کمرنگ شده و رشته کار از دست کارگردان خارج می شود. 

اگر مسأله پیدا شدن قاتل اهمیت نداشت، پس بهتر بود که سکانس های پایانی از فیلم حذف می شدند و حتی فیلم در همان سکانس موزیک ویدیو ی خیالی به پایان می رسید؛ اما اینطور به نظر نمیرسد پس می توان نتیجه گرفت که پرداخت فیلمنامه به ماجرای اصلی ضعیف بوده و همین بیشترین لطمه را به فیلم وارد میکند.

حقیقی که  سعی کرده در این میان ، طعنه به نقد های اجتماعی ، محاکمه های بی اساس شبکه های اجتماعی و کنایه به شعارزدگی و روشنفکری در سینما را که تا حدی نیز با داستان جوش خورده اند ، داشته باشد؛ اما آنچه فیلم را سرپا نگه  می دارد دیالوگ های شلاق گونه ای است که آن را مدیون بازی خوب حسن معجونی است.


استوری برد سینما و ساخت فیلم کامل بدون دوربین (مقدمه ای بر استوری برد سینما)

خوک یک کمدی بر مدار نقد اجتماعی

خوک به اندازه ی «اژدها وارد میشود» درگیرکننده و جذاب نیست اما حقیقی به طرح و ایده خود رسیده است ؛ یک کمدی برمدار نقد اجتماعی که به عمق نمی زند و راه خود را در سطح پیش میگیرد و در به تصویر در آوردن تلاطم های روحی یک کارگردان ممنوع الکار با شخصیتی نامتعارف ( به عنوان مثال با لباس سوسک به بالماسکه می رود، با تیشرت بند های متال در شهر می گردد و …) -که البته به یکدست شدن لحن فانتزی فیلم کمک کرده و پیش زمینه ای برای سکانس های وهم و رویا فراهم میکند با استفاده از عناصر بصری و البته محتوایی ، موفق عمل میکند.

نمره نگارنده (نیما کمالی):
2/5

نیما کمالی

راه آسان‌تری برای ارتباط با کاربران‌مان پیدا کرده‌ایم :)

مطالب مرتبط

قوانین ارسال دیدگاه در سایت

  • چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  • چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.